Hanneke Eggels - de dichter

Cour de Culture publiceert mijn po�zie in diverse talen
Voor bestellen klik op het logo van de auteursuitgeverij COUR DE CULTURE op de volgende pagina.

Nieuwsbrief Hanneke Eggels – mei 2018

Wat deed mei 1968 met mij?

Retirer pour mieux souter. Pleidooi voor een kamer van jezelf.

Weg van de sociale media, delete, verboden toegang, rust, retraite, niet storen, stiltecoupé - De behoefte aan ruimte voor je zelf komt niet bepaald uit de lucht vallen. Het is des menschen! Zo was het altijd al, ooit was bijvoorbeeld een Heerensociëteit een weldaad van onaangepastheid, roken, drinken en zwetsend elkaar de bal toespelen met baantjes, gedichtenvoordracht, snooker en andere gunsten. Deze ‘Groote Sociëteit’ overleeft de tand des tijds en laat geen vrouwen toe.

Dat was in mei 1968 wel anders.

(Foto 28-10- 1966 Diner na de bestuursinstallatie Vrouwelijke studentenvereniging ‘Religione Iunctae Amicitiaque’ (RIA). Chalet Suisse Amsterdam)

Twee jaar daarvoor nog- in 1966 - moesten wij als bestuur met hooivorken en advocaten ons Vrouwenhuis MSK op de Willemsparkweg tegen verkoop door gretige mannenhanden verdedigen. Onze eer en zelfstandigheid werd bedreigd! We moesten en zouwen van de heren naar een ‘naaikamertje’ op de Herengracht lekker samen met de Mannen.
ManVrouwMaatschappij was de vooruitstrevende tijdgeest.
De reuring haalde Dagblad De Tijd die op 2 oktober 1966 schreef: ‘Crisis in Thomas door oppositie van conservatieven’…De plannen omvatten een nauw samengaan met de zustervereniging RIA en een structuur van de nieuwe sociëteit waarin de klemtoon zou komen te liggen op ‘gemengde’ activiteiten. Er zou geen plaats meer zijn voor een aparte ‘mannenbar’alleen toegankelijk voor mannelijke leden. Ook van de kant van de meisjesvereniging RIA is er verzet tegen de plannen”.
Jazeker, Wij wilden natuurlijk ons Vrouwenhuis MSK behouden! (Foto 1966 in de keuken van ons vrouwenhuis)
Vergeefs
Het was vechten tegen de BIERkaai, want in 1968 moesten we als ‘conservatieve’ oudbestuursleden (sommigen handenwringend) toezien hoe ons Vrouwenhuis toch verkocht werd. De vrouwelijke identiteit ontwikkelde zich toch wel in op een zolder waar onze eer zou worden neergevleid in een progressieve fusie naar een gemengde studentenvereniging op Herengracht ’88.
1968 was het al Man Vrouw Maatschappij, Dolle Mina en …..Vrouwenhuizen wat de klok sloeg. De vrouw moest geëmancipeerd, links en progressief. Allemaal waar en dat kon alleen maar in een zo’n vrouwenhuis….zo’n Vrouwensociëteit (what’s in a name) als wij twee jaar eerder met hooivorken als ‘conservatieven’ tegen indringers verdedigd hadden dus.
Nou, toen raakte ik van het brede pad af ver van de rookwolken van de hokjesgeest van Provo om mijn horizon te gaan verruimen en onafhankelijk te worden! Als student aan de UvA ondervond ik toen aan den lijve de betrekkelijkheid van dogma’s, formats als Provo en etiketten als ManVrouwMaatschappij-feminisme, conservatisme en christendom.

À propos, waarom wil je eigenlijk een kamer voor je zelf?

Er zijn een heel wat ingrediënten voor een innovatieve cultuur. Meestal gaat het dan om een werkomgeving die mensen bemoedigt om creatief te denken en die faciliteert om creatieve ideëen toe te passen, zodat die innovaties worden. Innovatieve oplossingen zijn het resultaat van toegepaste creatieve ideëen. Een van de sleutels voor georganiseerde innovatie is samenwerking. Grootse ideëen zijn zelden het exclusieve werk van een solist, een eenzame maar briljante wetenschapper opgesloten in een laboratorium. Creatieven hebben plekken nodig waar zij elkaar kunnen ontmoeten om over hun ideëen te praten,

Tegelijkertijd moet er ruimte en gelegenheid zijn om in isolement te kunnen nadenken, te schrijven zonder gestoord te worden door collega’s. In stilte dus, in retraite, in je werkkamer, atelier, bibliotheek. Verboden toegang, niet storen! Geen inbreuk op je privacy met social media. De hei op, een kamer voor jezelf of alleen maar eventjes een stiltecoupé

Of in een kasteel

De esprit van de achttiendeeeuwse schrijfster Belle van Zuylen spreekt ook nu nog vrouwen met een onafhankelijke geest aan. Haar positie als ontwikkelde vrouw die de Verlichtingsideeën tot haar gedachtengoed maakte, bracht haar perikelen die feministisch aandoen. Haar veelzijdige geestelijke ontwikkeling werd gestimuleerd door de Renaissance-idealen van de homo-universalis. Zij had met Slot Zuylen - om het eufemistisch en anachronistisch uit te drukken- ‘A room of one’s own’ – naar Virginia Woolf een kasteel/kamer voor haarzelf -, om haar schrijverschap te ontwikkelen.

Over Belle van Zuylen schreef ik een blog:

http://www.belle-van-zuylen.eu/?page_id=3621

Belle van Zuylen in: Lettre à C. de Sandoz. Rollin, 26 Avril 1800.
“Je suis quelque fois comme un port, un marché, où il part des idées”.
Schreef zij: want stilte deed haar pen vloeien.

Nieuws: Een vooruitblik

450 jaar De Tachtigjarige oorlog - Een brief aan Oranje

In oktober opent het Rijksmuseum een tentoonstelling over 450 jaar De Tachtigjarige oorlog.Lees in juni op www.DutchRevolt.edu van de Universiteit Leiden mijn artikel ‘Een brief aan de Prins’ over de brief die mijn voorvader Kapitein Johan Eggels aan Prins Maurits stuurde, omdat zijn garnizoen vanwege de ‘verscheidene doortochten van de prince van Brandenburg met een tekort aan ‘buskruit ende lonten’ kwam te zitten ten tijde van het Twaalfjarig Bestand in 1619.
http://www.mdnl.nl/mdnl/?column=450-jaar-tachtigjarige-oorlog

Hanneke Eggels: Silentium

Gepubliceerd in het Nederlands en Russisch in ‘MIR’ Cour de Culture 2003, p. 17. ISBN 9789081524933. Є17,95. Te bestellen via Bol.com.

Stilte …

maar dan toch een
radiogesprek van een uur voor Amsterdamfm….over Nobelprijzen Literatuur en onafhankelijk dichterschap. Beluister

http://www.amsterdamfm.nl/dichteres-hanneke-eggels-bij-paperback-radio/

Foto: Radiostudio in het Tropenmuseum Amsterdamfm

Retraite om uiteindelijk verder te springen. Een vooruitblik do
.

NICE - grensoverschrijdend en verbindend

Hanneke Eggels laat opnieuw zien - nu in haar negende bundel het tweetalige 'Nice'- hoe po�zie een wereldwijde taal biedt om grote en kleine thema�s aan de kaak te stellen. Hanneke Eggels is een Nederlandse dichter wier werk zich sterk focust op sociale thema�s gerelateerd aan politiek, mensenrechten en vrede. Ze benadrukt daarmee de altijd belangrijke rol van po�zie in de politiek � net als vredesactivisten en bijvoorbeeld ook zanger/tekstschrijver Bob Dylan, Nobelprijslaureaat voor Literatuur in 2016, die de kracht van po�tische taal inzetten als een effectief wapen om hun idee�n van vrijheid aan een wereldpubliek over te brengen.

In 'Nice' staan zeven gedichten van Hanneke Eggels die Het Vredespaleis Den Haag publiceerde samen met het artikel 'The power of poetry', een gesprek over po�zie en politiek.

�Knap om een politieke actualiteit in een poetisch beeld te vatten.� Professor Abram de Swaan over de poetica van Hanneke Eggels.


bij de foto rechts in de hall van het Vredespaleis naast de eerste vrouw als Nobelprijswinnaar voor de Vrede Bertha von Suttners borstbeeld op 17 juni 2016.

Nieuwsbrief van juni van Peace Palace Library

Vijf dichtbundels Hanneke Eggels zijn opgenomen in prestigieuze Peace Palace Library
Het Vredespaleis heeft een vermaarde bibliotheek die wereldwijd bekend staat om haar vooraanstaande collectie op het gebied van internationaal recht en vrede. Men besteedde daar uitgebreid aandacht aan mijn werk met een interview en de publicatie van zeven van mijn gedichten op haar website en een filmopname van mijn gedicht 'Charta'. De Bibliotheek van het Vredespaleis heeft een apart trefwoord voor po�zie, waar in totaal 57 boeken en artikelen onder vallen, vari�rend van de gedichten van Hugo Grotius (Hugo de Groot) tot het werk van de Radovan Karadzic.

en nu ook werk van mij.

essay over Nobelprijzen Literatuur - Nederlandse literatuur is veel te braaf

tekst

over de auteur

Hanneke Eggels (*Amsterdam, 1946) kreeg haar opleiding aan het Alberdingk Thijm College in Hilversum en de Universiteit van Leiden. Zij volgde als Post-Master de cursus Creatief Schrijven Zelf schrijver worden door Gerard Reve aan de Universiteit Leiden. Zij was docent / gecommitteerde aan het 1e Vrijzinnig Christelijk Lyceum in Den Haag en stampte cursussen Moderne Nederlandse Letterkunde en Nobelprijswinnaars voor Literatuur in openbare bibliotheken uit de grond, ook als docente. Zij heeft een naam opgebouwd als essayist in opinietijdschriften en de landelijke krant NRC Handelsblad. Studenten neerlandistiek vertaalden haar bundel 'Een vrije huid' over mensenrechten in een internationale experimentele online po�zieworkshop aan de universiteiten van Cordoba (Argentini�) en Belgrado (Servi�).

Hanneke Eggels heeft twee zonen en vijf kleinkinderen.


internationale orientatie




Argentinie, Universiteit van Cordoba - online literair vertaalteam o.l.v. docent Nicolas Cordoso Vissio (2e van rechts) heeft in het studiejaar 2015-2016 mijn de gedichtenbundel 'Een vrije huid' over mensenrechten in het Spaans vertaald. Ook de afdeling Neerlandistiek aan de universiteit van Belgrado publiceerde in het Servische literaire tijdschrift 'Paukenslag' enkele gedichten uit 'Een vrije huid' in het Servisch. Lees hierover een verslag in mijn blog op de site van de Internationale Vereniging voor Neerlandistiek


worldwidereading freedom for Liu Xiaobo in Nederland

ik was door het Vredespaleis uitgeroepen tot Peace Poet en organiseerde worldwidereading in 2011, 2012 en 2014 in Nederland. Dan droeg ik in Museum van Bommel van Dam in Venlo teksten en gedichten voor van de Chinese dissident en Nobelprijswinnaar voor de Vrede Liu Xiaobo, samen met mijn gedichten over mensenrechten uit de bundels 'Een vrije huid' en 'Charta' die in het museum in het Duits waren geexposeerd. Als PEN-lid draag ik humanistische ide�en uit en ben politiek ge�ngageerd als een politica zonder partij.


internationaal, prikkelend, innovatief, geleerd

'Mir'- de Russische vertaling van mijn gedichten - werd als ministerieel relatiegeschenk in Moskou en Sint Petersburg tijdens de Days of Dutch Culture in 2003 lovend ontvangen, als zijnde van een eerste levende Nederlandse dichter van wie een bundel in het Russisch werd gepubliceerd. MIR is opgedragen aan maestro Mstislav Rostropovitsj die ik persoonlijk heb gekend.

de Cura�aosche gedichtencyclus 'Bon Bini wordt in de ABC-landen gunstig ontvangen. In 'International PEN magazine' - Context Latin America and the Caraibean' - Vol. 58, nr. 2 (Autumn/Winter 2008) staat een van mijn gedichten - 'Korsou' - in het Spaans.
www.diegopuls.com.ar)

in Canada zond Radio CKCU van de Carleton University 'Literatures in Europe Today' (Episode 10) mijn gedicht 'On the making of a child' uit in een programma met verder twee gedichten van Nobelprijswinnaars C. Milosz en Derek Wallcot, hier te beluisteren als podcast.

in Duitsland exposeerde het Euregiohuis Rijn-Maas-Noord onder het thema Mensenrechten mijn vertaalde gedichten in Moenchengladbach (D) tijdens een cultureel-educatieve tentoonstelling in samenwerking met VWO-scholieren uit Moenchengladbach. Daarvan is een tweetalige bundel verschenen onder de titel 'Charta'. (www.euregio-rmn.eu)